Tamtego dnia
Ognisty zachód słońca zdawał się odzwierciedlać coś, co budziło się głęboko w nim — coś obcego, a jednak niepodważalnego. Gdy niebiosa zapłakały, a dzień ustąpił zmierzchowi, w duszy Aegona zapłonęła iskra zmiany. Nie potrafił tego wyjaśnić, ale tamta chwila zamknęła jeden rozdział i obudziła kolejny.

